دوشنبه, مرداد ۳۰, ۱۳۹۶
اخبار تازه:
اندوه از ما می‌کاهد ـ علی رسولی«اورست»

اندوه از ما می‌کاهد ـ علی رسولی«اورست»

FacebookTwitterGoogle+Share

نه آفتاب مرا به تو می‌رساند

نه شب
همان خنکای سپیده
عریان بمان.

رشته‌هایی از تاریکی

لحظه‌ای از تردیدِ  روز

نشسته بر پستان‌هایت

و سکوتْ بال گشوده  

در زمزمه است.

سکوتِ همه چیز  

سکوتِ ثبات اشیاء

سکوتِ تامل.

 

سکوت خوابیده بر لبت.

سفیدیِ سکوت بر شانه‌ات

مرگ کبوتری ماند بر سیاهی مرداب.

 

پستان‌هایت غرق در سکوت

گرمتر از خون.

دیدگاهی بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شدفیلد های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*