سروده یی برای ترانه به مناسبت روز جهانی زن از علی کامرانی —

0
9

 

به همه یِ بانوانِ ایران و جهان ، که برایِ رهایی از قیدِ ُسنّت ها و محرومیت ها و برابریِ انسان باانسان بدونِ در نظر گرفتن جنسیت،ملیت و مذهب، تلاش و مبارزه می کنند ، روز جهانی زن ، هشت ِ مارس را  شادباش می گویم.

رها مثل نسیم

 

تنِ من از خودم و مالِ منه

منو با حجاب ازَم جدانکن

تویِ دوره ی فیسبوک و ساتلیت

منو بنده  ، خودتو خدا نکن

نمی شه رو باغچه پرده بکشی

چرا   که  گلاش قشنگ و رنگین

تو رویِ چشم خودت حجاب بکش

که چشات هرزه و گاو پلنگین

منو تو حجاب نخواه

منو تو نقاب نخواه

منو مثلِ یک کنیز

واسه رختِ خواب نخواه

واسه اینکه تو جهنم نسوزی

می سوزونی منو با چوبِ حجاب

منو اونجوری نبین که دوست داری

که تو  رویا می بینی  یا توی  خواب

منو اینجوری ببین مثل خودم

هوای عشقو به ریه هام می دم

مثل  همسرت یا حتا خواهرت

قصه ی عشقو به بچه هام می گم

منو از خودم نگیر

منو بر خودم نخواه

آدمی شکل زنم

زخمی حسرت و آه

برایِ صدایِ من قفس نساز

که صدام تو هیچ قفس جا نمی شه

دیگه  خورشید رو به بردگی نکش

که بی اون هیچ شبی  فردا نمی شه

نمی خواد به چشم من نیگاه کنی

تو فقط گول جهنم رو نخور

هرچی هست بهشت همینجاست زیر پام

دلت رو از غمِ معجزه ِببُر

من رها مثل نسیم

رو رهایی می وزم

قاصد مهرم و ماه

هیچکسو نمی گزم

علی کامرانی

 

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here