به یاد تابستان 67؛ یاور استوار

0
15
شبِ اعدامِ لبخندِ گلِ یاس
شبِ خنجر، شبِ  خفت، شبِ داس
شبِ آیینه در پندارِ تسلیم
شبِ دندانه‌های تیزِ الماس
 
 
***
 
 
شبِ بگسستنِ زنجیرِ پیوند
شبِ زندانِ شبِ شیون شبِ بند
شبِ پرسش، شبِ پاسخ، شبِ خوف
شبِ اندوه بر سیمای لبخند!
 
 
***
 
 
سوارِ غم! بدریای دلم زن!
چو زخمِ کهنه بر پای دلم زن
به تش درکش تو کانون خونین
بکش خنجر به هرجای دلم زن!
 
***
 
تبر؟
– کابوسِ دیرینِ سپیدار!
زبانِ تیغ؟
         اندوهِ چمنزار!
شقاوت؟
  زندگی!
       آنسان که ماراست!
جهالت؟
زهر خوابِ چشمِ بیدار!
 
 
***
 
 
ببین سرنیزه‌ها را در شبِ دار!
ببین نقشِ ستم بر چشمِ دیوار!
ببین بهتِ گلوگیرِ سپیده
در این خفاشخوانِ سردِ رگبار!
 
 
***
 
 
مگو بارون! بلا بارونه انگار
که غم در هر رگم می‌خونه انگار
فدای چشم تو مادر که یکریز
برای زندگی گریونه انگار!
 
 
***
 
 
بیا با اخگری از جنسِ فریاد
سپیده برنشان بر شامِ بیداد
بیا آتش بزن پرچینِ غم را
نشان اندوه را بر دامنِ باد!
 
 

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here