شبِ اعدامِ لبخندِ گلِ یاس
شبِ خنجر، شبِ  خفت، شبِ داس
شبِ آیینه در پندارِ تسلیم
شبِ دندانه‌های تیزِ الماس
 
 
***
 
 
شبِ بگسستنِ زنجیرِ پیوند
شبِ زندانِ شبِ شیون شبِ بند
شبِ پرسش، شبِ پاسخ، شبِ خوف
شبِ اندوه بر سیمای لبخند!
 
 
***
 
 
سوارِ غم! بدریای دلم زن!
چو زخمِ کهنه بر پای دلم زن
به تش درکش تو کانون خونین
بکش خنجر به هرجای دلم زن!
 
***
 
تبر؟
– کابوسِ دیرینِ سپیدار!
زبانِ تیغ؟
         اندوهِ چمنزار!
شقاوت؟
  زندگی!
       آنسان که ماراست!
جهالت؟
زهر خوابِ چشمِ بیدار!
 
 
***
 
 
ببین سرنیزه‌ها را در شبِ دار!
ببین نقشِ ستم بر چشمِ دیوار!
ببین بهتِ گلوگیرِ سپیده
در این خفاشخوانِ سردِ رگبار!
 
 
***
 
 
مگو بارون! بلا بارونه انگار
که غم در هر رگم می‌خونه انگار
فدای چشم تو مادر که یکریز
برای زندگی گریونه انگار!
 
 
***
 
 
بیا با اخگری از جنسِ فریاد
سپیده برنشان بر شامِ بیداد
بیا آتش بزن پرچینِ غم را
نشان اندوه را بر دامنِ باد!
 
 

نظری وجود ندارد

نظر بدهید