پیام تسلیت کانون نویسنگان ایران به مناسبت درگذشت اصلان اصلانیان عضو قدیمی کانون نویسندگان

کانون نویسندگان ایران kanoon nevisandegane iran تسلیت --------------------- به مناسبت درگذشت اصلان اصلانیان هفته‌ی گذشته کانون نویسندگان ایران به مناسبت درگذشت عضو قدیمی خود، اصلان اصلانیان، پیام تسلیت منتشر کرد. با پوزش از درج دیرهنگام در این صفحه. متن کامل: اصلان اصلانیان ، عضو کانون نویسندگان ایران ، درگذشت . اصلان اصلانیان...

گراس خطاب به کمال: «ما دو نویسنده روستایی هستیم که در پایتخت بزرگ نشده‌ایم…»

  (به یاد گونتر ویلهم گراس) بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com ...............................................   هنوز جوهر مطلبی که از جمله من درباره مرگ یاشار کمال نوشته بودم، خشک نشده بود، خبر ناگوار مرگ گونتر گراس انتشار یافت. هر دو نویسنده نقاط مشترک زیادی داشتند به خصوص هر دو تاکید کرده‌اند که نویسنده موظف...

شب های آندلس/ شعر تازه از ناصر فرداد

شب های آندلس   در کوه های تاریک و   دره های عمیق آندلس، درختان زیتون حزن اعصار را بر تن باد می نوازند. آوازهای دور چوپانان گمشده وهم هزار ساله را بیدار میکنند و سگان رانده شده از درگاه اعراب هنوز زوزه می کشند.   آه، آندلس بی نوا بادام های کوهی ات دوصد...

آوای بلند عشق در سیاهچالِ قرون!

چندگانگی، تضاد «پارادوکس» در دستگاه فکری عطّار که فلسفیدن را خوار میشمرده و فیلسوف را الاغ مینامده است! بحثی جداگانه و طولانی میطلبد. همین بس که در این گفتار به موردهای فلسفی اشعارش نقبی بزنیم. آرای فلسفی او بیش از همه به آرای فیلسوف و ریاضیدان همشهری ‌اش خیّامِ نیشابوری نزدیک است. برای مولانا جلال‌الّدین بلخیِ رومی قابلِ تصوّر نبود که انسان از خاک آمده باشد و سرانجام نیز به خاک بدل شود. باری از جهان ‌بینی عرفانی عطّار تا مولوی فاصله ‌ای پُر نشدنی دیده می‌شود. گرچه اشتراکاتِ ادبی استاد و شاگرد (عطّار و مولوی) نه اندک از نظر کمّی و نه کم بها از نظر کیفی است.

دوران سیاه «مک کارتیسم» در آمریکا ـ بهرام رحمانی

دوران سیاه «مک کارتیسم» در آمریکا بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com   در فاصله سال‌های 1945 الی 1989 میلادی، اسم سناتور جوزف مک کارتی به عنوان یکی از چهره‌های مخوف در عرصه‌ سیاست و حاکمیت آمریکا ماندگار است. در این مطلب، به گوشه‌هایی از این دوران اختناق در آمریکا، که در...

دُنیایه بیر باخئش / اسد رخساریان

این شعر را سال ها پیش نوشته ام. به زبان ترکی است و این زبان، جهانی درد و رنجِ بشری را درهم فشرده و با عصارۀ آن ها، این سرود را، در سطوری کوتاه آواز کرده است. و شگفتا که انگار تمامِ فجایعی که...

تن هایِ تو / پویا عزیزی

از ابرها پرچم‌ها که افراخته‌تر داری با الماس‌ها که در دل دارند از میانِ خاک آن کوه‌ها که افراشته‌تر داری با جلدِ آفتاب که بر تن دارند از آب‌ها او که افشان بر ابر و کوه می‌شارد با تارهای خیسِ دود تنوران است از آتش‌ها او که نانِ شبم را می‌سازد با جهانندگی‌هایِ تن در...

زیر فلسفۀ پرپرِ سیمرغ/میرزاآقا عسگری . مانی

                          همینجا زیر سایۀ سپید سیمرغ چشمان پدر غروب کردند. در سرزمین اسطوره و ستاره و گل سوری در سرزمین افسانه و فسون کرکس چون شولای دراکولا روی پیکر مادرم فرود آمد. گوزن، از آن پیشتر که از رؤیایش بیرون جهد در میان فکهای گرگ، تکه تکه شد. در جلولا دولا شدم کردار، گفتار و...

گزیده/سی سال پیش گزارش اهل قلم

کانون نویسندگان ایران kanoon nevisandegane iran   گــزیــــده ----------------------- سی سال پیش؛ گزارش اهل قلم زمستان سی سال پیش (دی ۱۳۶۷) جمعی از نویسندگان تصمیم گرفتند برای بزرگداشت نیما یوشیج مجلسی برگزار کنند. وزارت ارشاد با واگذاری محلی برای مراسم موافقت کرد به این شرط که: «یک ردیف بلیط...

آوازخوان شعری از مجموعۀ زیر چاپ این جا برقص… حسن حسام

نقل است دکتر حشمت ِ جنگلی از بالکن عمارت اداره فرهنگ در با غ سبزه میدان رشت خطاب به جمعیت مشتاق، فریادبرآورد : شاااااه ه ه...اَه ، چه لفظ کثیفی درجدال با مرده ریگ خواران وپرستندگان« شاهِ شاهان »در گورستان پاسارگاد حسن حسام آواز خوان بر این...