آه پرستو!- شعری از شادی سابُجی

آه پرستو! تا طلوعِ دگرباره ی انسان در لانه ی غم چند فرسنگ شب سیاه در پیش است؟

او، او،ما / شادی سابُجی

بوی تعفنی زرد رنگ چون کودکی شیطان مدام می دود از ابتدا تا انتهای کوچه ی سکه بازان سکه چینان سکه اندوزان سکه پرستان جوی تهوعی آرام و لزج در پای درختان کوچه می رود و میوه ی درختان استفراغ سرخی رنگ است که بر دهان می برند ******** داسی کهنه بر تن عریان خوشه های گندم می نوازد...