رضا مرزبان، درگذشت!

امروز صبح با خبر شدیم که رضا مرزبان، شاعر، نویسنده و روزنامه نگار نامی و عضو کانون نویسندگان ایران «در تبعید» پس از مدتها جدال با بیماری سرطان، سرانجام در سحرگاه روز 28 دسامبر، در بیمارستانی در حومة پاریس از پای در آمد و در چشم بر این دنیا فرو بست.

نامه سرگشاده پرزیدنت انجمن قلم ایران در تبعید به پرزیدنت پن جهانی

نامه سرگشاده بهرام رحمانی، پرزیدنت انجمن قلم ایران در تبعید به آقای جان رالستون سائول، پرزیدنت پن جهانی آقای پرزیدنت، بی تردید شما در جریان رویدادهای هولناک ایران و اعدام های روزمره در ایران قرار دارید. ما، در کنگره اخیر پن جهانی در ایسلند، هم در...

پیام خانواده‌های فروهر، مختاری و پوینده در پانزدهمین سالگرد قتل های سیاسی پاییز ۱۳۷۷

در پانزدهمین سالگرد قتل‌های سیاسی پاییز هفتاد و هفت، یاد زنده‌ی قربانیان، داریوش فروهر، پروانه فروهر، محمد مختاری و محمد جعفر پوینده گرامی باد. ما بازماندگان قربانیان، تلاش دگراندیشان، روزنامه نگاران، رسانه های بین المللی، نهادهای مدافع حقوق بشر و به‌ویژه وکلایمان را که در افشاگری ابعاد و دادخواهی این جنایت ها از هیچ کوششی دریغ نکردند پاس می‌داریم و از همه ی هم میهنانی که در این دوران سخت ما را تنها نگذاشتند و هر ساله با بزرگداشت جان‌باختگان و یادآوری افکار سیاسی، اجتماعی و فرهنگی آنها، نام و یادشان را در حافظه‌ی تاریخی ایران زنده نگاه داشتند قدردانی می کنیم.

گفتگوی عباس سماکار با بهرام رحمانی و ناصر پیمان درباره شرکت در کنگره پن جهانی

برنامه دیدار با اجرای عباس سماکار، این بار به گفت و گویی با هیئت دبیران انجمن قلم پرداخت. هیئت دبیران گزارش خود را از حضور در کنگره پن جهانی در این برنامه اعلام کرد.

بیانیه کانون نویسندگان ایران: بساط سانسور در هر شکل و اندازه باید برچیده شود!

کانون نویسندگان ایران نفی کامل و بدون قید و شرط سانسور را متضمن حق اولیه ی شهروندی، حق آزادی بیان، دانسته و اعتلای فرهنگی جامعه را در گرو آن می داند. تنها قانونی که می تواند جلوی سانسور را بگیرد غیر قانونی کردن سانسور است. در عین حال کانون از هر طرح عملی و هر پیشنهادی که بتواند گشایشی مثبت در کار چاپ و انتشار آثار نویسندگان و هنرمندان ایجاد کند و سانسور را گامی به عقب براند استقبال و از آن حمایت می کند. اما همواره بر این نکته تاکید کرده است که گذاردن هر "اما" ، "اگر" و "مگر" در راه آزادی بیان در حکم تعبیه ی پلکانی است تا حکومت ها و صاحبان قدرت از آن بالا روند و بر آزادی بیان جامعه تسلط یابند. پس، تا آن جا که به سانسور مربوط می شود، می گوید: بساط سانسور در هر شکل و اندازه باید برچیده شود!

بیانیه دبیران کانون نویسندگان ایران در تبعید

همة نویسندگانی که طعم تلخ تبعید را با ما چشیده اند، همة دست اندرکاران و مسؤلین قدیمی و جدید کانون به نیکی می دانند که ادارة نهادی دموکراتیک و مستقل‌از قدرتهای سیاسی که هموندهایش اغلب فاصلة جغرافیائی و تاریخی، جهان بینی متفاوت و مسلک مختلف سیاسی دارند، چندان ساده و آسان نبوده و نیست و اینهمه از آغاز به روند کار لطمه ها زده است و می زند. مشکلاتی از این گونه، و سایر مشکلاتی که فقط درتبعید رخ می نماید، حقیقتی غیر قابل انکار است و در سرنوشت، کندی و تندی حرکت فرهنگی «کانون» تأثیر داشته و خواهد داشت. تاریخ پنجاه سالة کانون نشان می دهد که هر بار مسؤلین و حتا اعضای کانون سیاستی به جز «سیاست کانون» که در منشور و اساسنامة آن به روشنی بیان شده، دنبال‌کرده اند، کانون پس از مدّتی به بحران گرفتار آمده و به بن بست رسیده است. به گمان ما، دور شدن از روح و جوهر منشور و رسالت کانون همیشه «علت العلل» بوده و هنوز هست. باید ریشه‌های بحران، انزوا و فترت، دلسردی، نا امیدی و سرانجام استعفا و یا کناره گیری ‌شمار قابل توجهی از فرهیختگان و هموندان قدیمی کانون را در این گره گاه جستجوکرد.