معرفی کتاب: صدای بلندِ جان‌های آزاده‌ی جهان ـ نویسنده و مترجم: بهرام رحمانی

معرفی کتاب م. روان‌شید صدای بلندِ جان‌های آزاده‌ی جهان از احمد کایا تا باب دیلان نویسنده و مترجم: بهرام رحمانی   ناشر: نشرِ کتابِ ارزان(استکهلم)   بی‌شک کمتر کسی است که احمد کایا را نشناسد، خواه به عنوان یک خواننده‌ی دوست داشتنی و فهیم از دیدِ عوام‌ترها، و خواه از زاویه‌ی هنرِ...

مجموعه شعرِ «نَه ما زِ جماعت» با ۱۱۶ شعرِ کوتاه از امین افضل‌پور(تاراز) منتشر شد

امین افضل‌پور شاعرِ جوانی است که می‌کوشد تا با آزمون و خطا، و تجربه‌ی آنچه که کمتر از سوی شاعران تجربه شده، شعری با تعریف و رویکردی دیگر را پیشِ رو بگذارد. شعر در تعریفِ خاص و خالص نمی‌گنجد، که نه هر مجموعه، که هر...

چند خبر تازه فرهنگی درباره ایران

حکومت اسلامی ایران، یکی از معدودترین کشورهای جهان است که نه تنها هیچ قانون جهان شمول انسانی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی را رعایت نمی کند، بلکه منتقدان و مخالفان فرهنگی و اجتماعی و سیاسی خود را بی رحمانه سرکوب می کند. از این رو،...

نامه سرگشاده به پرزیدنت پن جهانی درباره احتمال اعدام ارژنگ داودی

به آقای John Ralston Saul پرزیدنت پن جهانی    آقای پرزیدنت با درودهای فراوان بدینویسله به اطلاع شما می‌رسانم که آقای ارژنگ داودی شاعر و نویسنده و فعال سیاسی که پیش از این به خاطر نوشتن مطلبی در رابطه با قتل زهرا کاظمی‌(شهروند کانادائی که در ایران توسط...

قطعنامه هشتادمین کنگرهُ پن جهانی علیه جمهوری اسلامی ایران

بیشکک - قرقیزستان، بیست و نهم سپتامبر تا دوم اکتبر 2014 تغییر دولت در جمهوری اسلامی ایران در ماه اوت ۲٠۱٣ میلادی، امید تازه‌ای برای گشایش فضای سیاسی به وجود آورده بود؛ اما باوجود وعده‌های حسن روحانی رییس‌جمهور درباره پیشبرد و پشتیبانی از آزادی بیان،...

معرفی کتاب«وحشت و فلاکت در جامعه‌ی ایران» نوشته‌ی بهرام رحمانی

معرفی کتاب ................ وحشت و فلاکت کمرشکن در جامعه ایران در سال ۹۳ مجموعه مباحثِ تحلیلی بهرام رحمانی نشرِ کتابِ ارزان(استکهلم) ـ دسامبر ۲۰۱۵   «نشرِ کتابِ ارزان» در آخرین روزهای دسامبر ۲۰۱۵ مجموعه مقالاتِ بهرام رحمانی؛ نویسنده، پژوهشگر و منتقدِ سیاست‌های حاکم بر ایران را منتشر کرد.   «وحشت و فلاکت کمرشکن...

بیانیه دبیران کانون نویسندگان ایران در تبعید

همة نویسندگانی که طعم تلخ تبعید را با ما چشیده اند، همة دست اندرکاران و مسؤلین قدیمی و جدید کانون به نیکی می دانند که ادارة نهادی دموکراتیک و مستقل‌از قدرتهای سیاسی که هموندهایش اغلب فاصلة جغرافیائی و تاریخی، جهان بینی متفاوت و مسلک مختلف سیاسی دارند، چندان ساده و آسان نبوده و نیست و اینهمه از آغاز به روند کار لطمه ها زده است و می زند. مشکلاتی از این گونه، و سایر مشکلاتی که فقط درتبعید رخ می نماید، حقیقتی غیر قابل انکار است و در سرنوشت، کندی و تندی حرکت فرهنگی «کانون» تأثیر داشته و خواهد داشت. تاریخ پنجاه سالة کانون نشان می دهد که هر بار مسؤلین و حتا اعضای کانون سیاستی به جز «سیاست کانون» که در منشور و اساسنامة آن به روشنی بیان شده، دنبال‌کرده اند، کانون پس از مدّتی به بحران گرفتار آمده و به بن بست رسیده است. به گمان ما، دور شدن از روح و جوهر منشور و رسالت کانون همیشه «علت العلل» بوده و هنوز هست. باید ریشه‌های بحران، انزوا و فترت، دلسردی، نا امیدی و سرانجام استعفا و یا کناره گیری ‌شمار قابل توجهی از فرهیختگان و هموندان قدیمی کانون را در این گره گاه جستجوکرد.

بیانیه کانون نویسندگان ایران: بساط سانسور در هر شکل و اندازه باید برچیده شود!

کانون نویسندگان ایران نفی کامل و بدون قید و شرط سانسور را متضمن حق اولیه ی شهروندی، حق آزادی بیان، دانسته و اعتلای فرهنگی جامعه را در گرو آن می داند. تنها قانونی که می تواند جلوی سانسور را بگیرد غیر قانونی کردن سانسور است. در عین حال کانون از هر طرح عملی و هر پیشنهادی که بتواند گشایشی مثبت در کار چاپ و انتشار آثار نویسندگان و هنرمندان ایجاد کند و سانسور را گامی به عقب براند استقبال و از آن حمایت می کند. اما همواره بر این نکته تاکید کرده است که گذاردن هر "اما" ، "اگر" و "مگر" در راه آزادی بیان در حکم تعبیه ی پلکانی است تا حکومت ها و صاحبان قدرت از آن بالا روند و بر آزادی بیان جامعه تسلط یابند. پس، تا آن جا که به سانسور مربوط می شود، می گوید: بساط سانسور در هر شکل و اندازه باید برچیده شود!