مجید میرزایی/ تلواسه

0
21

 

مجید میرزایی
تلواسه

در قعر دره های جنگل ماسال

تاریکی،

با غرش درندگان و دبدبه ی دد

آوای زوزه ی شغالان

و رقص دسته ی جن ها

                          می پیوندد.

زان دور

عطر غریب یک گل بی مانند

در کوه و دره و جنگل

                        می پیچد.

هول و هراس و خارزار خلنده،

اما

راه سفر به روی کوهنوردان

یا پای چابک چوپانان

                        می بندد.

چیزی شگفت و وسوسه انگیز

می خواندت به پیش، و حس هراسی

می راندت ز خویش!

زان سوی غلظت تاریکی

زان سوی ناله های کهنسال

می خواندم به خویش میهن مغلوب

چون دره های جنگل ماسال!

 

۳۰ ژوئیه ۲۰۲۳

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here