بیانیۀ کانون نویسنگان ایران «درتبعید» و انجمن قلم ایران«درتبعید»: زندگانی، حق طبیعیِ انسان است . نه، به جانستانی!

0
6

 

 

هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد

هم رونق زمان شما نیز بگذرد

                      سیف فرغانی

 زندگانی، حق طبیعیِ انسان است. نه، به جانستانی!

حکم اعدام چهار زندانی مبارز کرد به نام های محسن مظلوم، محمد فرامرزی، وفا آذربار و پژمان فاتحی، سحرگاهان روز دوشنبه ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴ به جرم واهیِ «همکاری با موساد اسرائیل» در زندان قزل حصار به اجرا درآمد.
حکومت واپسگرا و اسلامی ایران، ناتوان از برآوردن خواسته ها و پاسخگویی به نیازهای مردم، آسیمه سر، به سرکوب همه جانبۀ هر گونه اعتراض روی آورده و نیروهای خود را در سطحی گسترده بسیج کرده است تا بر بقا و تداوم حیاتِ پلشتِ خود چند صباحی، بیفراید. بنا بر آمارهای منتشر شده، تنها در دی ماه امسال، حکومت اسلامی ۹۰ تن را به چوبهٔ دار سپرده است؛ به سخن دیگر هر روز سه اعدامی.
این قتل های حکومتی همچنان رو به افزایشند. دادگاه های جعلی و نمایشی رژیم، همگی بدون حضور وکیل برگزار شده و این جنایت ها، تنها با پرونده سازی های دروغین و با بهانۀ اعتراف های اجباریِ گرفته شده در زیر شکنجه و حتا بدون هیچ توجهی به قانون های خودِ حکومت، صورت گرفته و می گیرند.
فقه اسلامی، چندان جایی برای اجرای قانون های عرفی باقی نمی گذارد، حتا اگر این قانون ها را خود بر اساس ملاحظه های اعتقادی که بی تردید در تقابل با کرامت و شأن انسانی ست، به تصویب رسانده باشند!
آنان توجه نمی کنند که در جامعۀ مدرن ایران، کشور را نمی توان با تکیه بر سنت های پیشاتاریخی و پوسیده، اداره کرد. بنا بر این، روشن است که چرخۀ شکنجه، اعتراف های اجباری، قتل و کشتار آزادیخواهان از سوی حکومت اسلامی، متوقف نخواهد شد، مگر با مرگ این دیکتاتوری نا بهنگامِ.
بر همۀ ماست که این رژیم ضحاک منش و دستگاه مرگ آفرین آنرا در عرصه های گوناگونِ زندگی به چالش گرفته و اقتدار پوشالی و شکننده اش را در جای جای جهان به لرزه درآورده تا نکبتی که زاییدۀ ذات این رژیم است، به پس رانده شده و فروپاشی ناگزیر و گریزناپذیرش شتاب بیشتری گیرد.
انجمن قلم ایران «در تبعید» و کانون نویسندگان ایران «در تبعید» بنا بر منشور خود و منشور جهانی انجمن قلم که همانا پشتیبانی از آزادی بی حد و حصر و استثنای اندیشه و بیان است، بر این باور پای می فشارد که حق طبیعی انسان برای زندگانی خدشه ناپذیر و اعتراض به هر گونه ستم اجتماعی و مبارزه برای آن، بخش جدایی ناپذیر آزادیِ اندیشه و بیان است.
ما از همۀ آزادیخواهان جهان می خواهیم که در همبستگی با جنبش بزرگ و شکوهمندِ «زن، زندگی، آزادی»، بر حق زندگی زندانیان در بند،‌ پای بفشارند و در این راستا، از هیچ مبارزه ای دریغ نورزند.
کانون نویسندگان ایران «در تبعید» – انجمن قلم ایران «در تبعید»
۲۹ ژانویۀ ۲۰۲۴

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here