سیزدهم آذر ماه روز مبارزه با سانسور گرامی باد
سیزدهم آذر، روز مبارزه با سانسور، روز شنیدن صداهای شکستهشده در گلو، روز یادآوری جملههای ناتمام و روز مبارزه با وارونهنشاندادن واقعیت و انتشار خبرهای دروغ است.
سیزدهم آذر سال ۱۳۷۷، روز کشته شدن محمد مختاری، شاعر و نویسنده، و ربوده و به قتلرساندن محمدجعفر پوینده، مترجم و نویسندهٔ منتقد در یک هفته پیش از آن، بهدست مزدوران جمهوری اسلامی، سبب شد که کانون نویسندگان ایران این دو قتل حکومتی را به نماد «سرکوب آزادی بیان و مقاومت فرهنگی علیه سانسور» اعلام کند.
این روز، یادآور نام نویسندگان و انسانهای معترضی است که به خون غلتیدند، اما آوایشان هرگز خاموش نمیماند؛ به گوش میرسد، به ریشهها میرود و در سایهها جوانه میزند و روزی که انتظارش نمیرود سر برخواهد آورد.
روز ۱۳ آذر، روز ترکبرداشتن دیوار سانسوریست که میان انسان و حقیقت کشیدهاند. مبارزه برای آزادی اندیشه و بیان شعار نیست؛ فرایند نفس زندگیست.
امروزه سانسور در جهان شکلهای گوناگونی به خود گرفته و تنها به روشهای قدیمی صورت نمیگیرد. در زمانهٔ ما سانسور بدون اعلام رسمی و نمایندگی ویژه، در چهرهٔ خبرهای دروغ و از پیشساخته و با سوءاستفاده از شیوههای نوین انجام میشود. یکی از پیامدهای ناهنجار سانسور، خودسانسوری است؛ پدیدهای که از بیمِ از دستدادن کار و موقعیت اجتماعی، ترس از زندان و شکنجه، و نیز ضرورت همرنگشدن با قدرتمندان و گروههای فشار و سلطهگر رخ میدهد.
فضای رسانههایی مانند اینستاگرام، توئیتر، فیسبوک و بیشماران رسانهٔ دیگر، هر یک بنا به منافع مادی و سیاسی خود سانسور را می گسترانند.
جمهوری اسلامی نیز مانند دیگر قدرتمندان سلطهگر در جهان، سانسور را به شکل آشکار و مستقیم و نیز به شکل پنهان به پیش میبرد.
جامعهٔ ما در برابر این ترفند پلید، با تکیه بر رابطههای اجتماعی و با حضور مستقیم در کف جامعه، با سانسور میجنگد و با رویارویی همهجانبهٔ خود رژیم را به چالش میکشد و در تنگنا قرار میدهد.
کانون نویسندگان ایران در تبعید و انجمن قلم ایران در تبعید، بنا به منشور خود در پشتیبانی از آزادی اندیشه و بیان، روز مبارزه با سانسور را گرامی میدارند و پیگیرانه در راه مبارزه با سانسور تلاش میکنند.
کانون نویسندگان ایران – انجمن قلم ایران (در تبعید)
۱۳ آذر ۱۴۰۵